Και ας είναι με μια από τις 4-5 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Το ξέραμε από την κλήρωση ότι θα παίξουμε με την Σίτυ και στο γηπεδό τους με τις ποθανότητες για κάτι καλό να είναι περιορισμένες. Είναι και έτσι το format του CL που αναγκάζει όλες τις ομάδες να βάλουν πολλά γκολ για να έχουν πλεονέκτημα σε τυχόν ισοβαθμίες με άλλες ομάδες. Έχοντας μόνο 3 βαθμούς η Σίτυ έπαιξε με το πόδι στο γκάζι και λίγο πριν το τέλος μόνο κατάλαβε ότι της φτάνουν τα 5 γκολ και σταμάτησε να προσπαθεί.
Μιλάμε συνεχώς για την Σίτυ γιατί πραγματικά δεν μπορούμε να φανταστούμε τί διαφορετικό θα είχαμε δει σε αυτό το ματς αν ο κόουτς δεν είχε επιλέξει να κατεβάσει την ομάδα με 2 επιθετικούς! Ναι, το διαβάζει κανείς και αναρωτιέται. Μα γιατί. Δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις. Ο Νίκολιτς θέλει ακόμα και με ομάδες τύπου Σίτυ να κατεβαίνει όπως θα κατέβαινε με τον Παναιτωλικό τη Κυριακή. Έρχομαι να σε κοντράρω και όχι να παίξω κακομοίρικα μήπως και δεν φάω πολλά. Το αν κέρδισε κάτι από αυτό το ξέρει μόνο αυτός και οι παίκτες του. Εμεις μένουμε στη κερκίδα να τραγουδάμε και να έχουμε εμπιστοσύνη στο πλάνο του.
