Απίστευτα πράγματα από μία απίστευτη ομάδα η οποία έφτασε να ανατρέψει το 3-0 του πρώτου αγώνα και για λίγη ώρα να πιστέψει στο όνειρο της πρόκρισης στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Είχαμε μελετήσει καλά τον αντίπαλο και σιγά σιγά και μεθοδευμένα το ένα γκολ έφερε το άλλο και φτάσαμε σε αυτό το σκορ που για μια εβδομαδα μας έτρωγε μέσα μας ότι μπορούμε να το φέρουμε στην Αγιά Σοφιά. Μια μικρή ολιγωρία στο κέντρο του γηπέδου έφερε παίκτη της Βαγιεκάνο τετ α τετ με τον Στρακόσια και έτσι δεχθήκαμε ένα γκολ και κάπου εκεί μείναμε από δυνάμεις μη μπορώντας εκεί στο τέλος να βάλουμε άλλο ένα και να πάμε το ματς στην παράταση. Και είχαμε και αυτή τη ντροπη των τερματοφυλάκων από την πλευρά των Ισπανών που μέχρι και με το δοκάρι κουτούλαγε μόνος του για να κάνει καθυστέρηση μπας και μας σπάσει το ρυθμό. Και βέβαια αυτό το καραγκιοζιλίκι το έκανε και στα 2 ματς. Δείγμα μικρής ομάδας...
Δυστυχώς όμως η ομάδα μας αδίκησε τον εαυτό της με το κακό πρώτο ημίχρονο του πρώτου αγώνα και με το να μη μπορέσει να βάλει ένα γκολ με τις τόσες ευκαιρίες που είχε. Χάρισε όμως στο κόσμο της μια ωραία πορεία στην Ευρώπη με συγκινήσεις και μεγάλα 2πλα. Ευχή μας ειναι αυτό που χτίσαμε φέτος να το στηρίξουμε του χρόνου και να πάμε ακόμα καλύτερα.
